خداوند در سوره مؤمنون چنين مي فرمايد : ( هر آيينه مؤمنان رستگارند . آنانكه در نماز خويش خشوع مي كنند . و آنانكه از بيهوده روي مي گردانند . و آنانكه پرداخت زكات را ادا مي كنند . و آنانكه نگهدارنده شرمگاه هاي خود هستند . مگر بر زنان خويش و يا كنيزكاني كه دست ايشان مالك آنهايند پس هر آيينه اينان نكوهيده نيستند . پس هر كه سواي اين طلب كند از حد گذرنده است . و آنانكه به امانت هاي خود و عهد خود وفادارند . و آنانكه حافظ اند بر نماز هاي خود . اين جماعت ايشانند آن وارثان ) .

و البته محمّد همان مؤمن است كه رستگار شد . خاضعانه به نماز بر مي خاست ، كار لهو و بيهوده انجام نمي داد ، زكات مي داد ، با حجب و حيا بود ، امانت دار و وفا كننده به عهد و لقبش محمّد امين بود و ادا كننده تمامي نماز هاي خود بود .

آري محمّد (ص) يك مؤمن واقعي به تمام معنا است كه مقام انسان را در برابر ساير مخلوقات به اوج رسانيد .